گروه میکروبیولوژی،دانشکده علوم پایه، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده:
تکنیک کو-میکروانکپسولاسیون روشی رایج به منظور افزایش کارآیی پروبیوتیک ها در حین فرآیند تولید و هم چنین رهایش کنترل شده و هدفمند آن ها در دستگاه گوارش است. بنابراین در پژوهش حاضر جهت بهبود قابلیت زنده مانی میکروارگانیسم ها در شرایط نامساعدگوارش، باکتری پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنسوس در پلیمرهای سدیم آلژینات و ماده کو-میکروانکپسوله کننده پکتین با تکنیک اکستروژن انکپسوله و در ادامه به روش انجمادی خشک شد. سپس نمونه ها در شرایط شبیه سازی شده معده (آنزیم پپسین ، 8/1 = pH) و روده کوچک (نمک صفراوی (بایل اگزالات) و آنزیم پانکراتین و 8/6 =pH) مجموعا به مدت 5 ساعت قرار گرفت. نمونه های بهینه (کو-میکروکپسول) و کنترل (سلول آزاد و میکروکپسول) به منظور بررسی ویژگی های فیزیکوشیمیایی توسط آنالیزهای مشخصه یابی اعم از FE-SEM، XRDو FTIRسنجش شدند. پیرو نتایج بدست آمده، میزان بقای سلول های آزاد پس از عبور از محیط شبیه سازی شده گوارش به % 52/62 کاهش یافت ؛ در صورتی که قابلیت زیستی کو-میکروکپسول ها و میکروکپسولها به ترتیب به % 49/83 و % 83/74 رسید. بنابراین شایان ذکر است به دلیل اثر هم افزایی مواد زیست فعال مورد استفاده، عملکرد پروبیوتیک کو-میکروانکپسوله به مراتب بسیار بالاتر از حد قابل قبول بود. بطور خلاصه این مطالعه نشان داد شبکه کو-میکروانکپسولاسیون میتواند به عنوان سامانه ای جدید در حفظ و نگهداری پروبیوتیک ها در صنعت غذای فراسودمند مورد استفاد قرار گیرد.
